Kandeleri adıyla da bilinen Alanya yarımadasındaki yerleşim, Helenistik döneme kadar uzanmakla birlikte günümüze kalan tarihi dokusu 13. yüzyıl Selçuklu mimarı dır. Kale, 1221 yılında kenti alıp yeniden inşa ettiren Selçuklu Sultanı I. Alaeddin Keykubad tarafından inşa ettirilmişdir. Kalenin 83 kulesi ve 140 burcu vardır. Ortaçağda surların içine yerleşmiş kentin su gereksinimi sağlamak üzere 400′e yakın sarnıç yapılmıştır. Sarnıçların bir kısmı günümüzde de kullanılıyor. Surlar, planlı bir şekilde Ehmedek, İçkale, Adam Atacağı, Cilvarda burnu üstü, Arap Evliyası Burcu ve Esat Burcu’nu inerek Tophane ve Tersane’yi geçip Kızılkule’de son bulacak şekilde imar edilmiştir.

Yarımadanın zirvesinde açık alan müzesi olarak değerlendirilen İçkale yeralmaktadır. Sultan Alaeddin Keykubad sarayını burada yaptırmıştır. Kalede yerleşim günümüzde de sürüyor. Taşıt trafiğine açıktır. Yürüyerek ise yaklaşık 1 saatte çıkılabilmektedir.

Alnaya Kalesi Surları

]]> http://www.resimmax.net/turistik-ve-tarihi-yerler/alanya-kalesi.html/feed 0 http://www.resimmax.net/turistik-ve-tarihi-yerler/galata-kulesi-resimleri.html http://www.resimmax.net/turistik-ve-tarihi-yerler/galata-kulesi-resimleri.html#comments Sun, 01 Feb 2009 15:59:31 +0000 admin http://www.resimmax.net/?p=2224 Galata Kulesi, İstanbul’un Galata semtinde yeralan eski kuledir. Kuleden boğaz, Haliç ve şehrin mükemmel panaroması izlenilebilir. 1384 yılında Cenevizliler tarafından Galata surlarına ek olarak imar edilmişdir. 1402 yılında 4. Haçlı seferinde geniş çapta tahrip edilen Kule 1445-1446 yılları arasında yükseltildi. Osmanlı hükümdarı II. Murat ile yakın ilişkiler kuran Cenevizliler padişahın yardımıyla kulenin yanına ikinci bir kule inşa ettiler ve kuleye de II. Murat’ın adını vemişlerdir. İstanbul Türklerin eline geçtikten sonra hemen her yüzyılda tamir ettiridi. 16. yüzyılda Kasımpaşa tersanelerinde çalıştırılan Hıristiyan harb esirlerinin barınağı olarak kullanıldı. Sultan III. Murat’ın müsadesiyle burada müneccim Takiyıddin tarafından bir rasathane kurulmuşdur. Bu rasathane 1579′da kapatıldı. 17. yüzyılın ilk yarısında IV. Murat döneminde Hezarfen Ahmet Çelebi tahtadan yaptırdığı kartal kanatlarını iki tarafına takarak 1638 yılında Galata Kulesi’nden Üsküdar’da Doğancılar’a uçmuştur. Bu uçuş Avrupa’da ilgi ile karşılanmış, İngiltere’de bu uçuşu gösterir gravürler yapıldı. 1717′den itibaren kule yangın gözleme kulesi olarak kullanıldı. Yangın, ahalinin duyabilmesi için büyük bir davul çalınarak haber verilmekteydi. III. Selim döneminde çıkan bir yangında kulenin büyük bölümü yanmıştır. Onarılan kule 1831 yılında başka bir yangında yine hasar gördü ve tekrardan onarım görmüştür. 1875 yılında bir fırtınada kulesi devrilmiştir. 1960′lı yıllarda ciddi bir tamirat başlatılmıştır. 1967 yılında biten onarımda kulenin 1831-1875 yılları arasındaki haline sadık kalınarak bugünkü görünümü sağlanmıştır.

Sarayın inşası 1685′de Doğubeyazıt Sancak Beyi şa ve onun oğlu Mehmet Paşa tarafından 1784′te yapılmıştır. 7.600 m² bir sahada yapılan sarayın imarı 99 yıl devam etmiştir.

Türk mimarisinin en güzel örneklerinden olan İshakpaşa Sarayı; Türkistan, Selçuklu ve Osmanlı mimari özelliklerini birleştiren bir yapıdır. Camiinin kubbeleri Türkistan kubbelerinin özelliklerini taşımaktadır. Saray Topkapı Sarayı’nı andırmaktadır ve , kapıları ise Selçuklu stilinde yapılmıştır.

50 x 115 metre alanı kapsayan sarayın Harem Dairesi iki katlı, diğer bölümleri tek katlı imiş. Günümüzde ikinci kat tamamen yıkılmış dır. Saraya ancak doğudaki tepeden açılan bir kapıdan girilmektedir. Diğer tarafları 20-30 metre yükseklikte sağlam duvarlarla çevrilmiştir. Kapıdan, önce dış avluya girilmektedir. Dış avlunun etrafında uşak ve seyis odaları ve tavlalar bulunur. Dış avludan iç avluya kemerli tak şeklinde büyük bir kapıdan girilmektedir. İç avluda çeşitli odalar ve koğuşlar bulunur. Ortadaki harem dairesinin duvarlarında İshak Paşa’yı öven yazılar yazılmıştır. Kapının iki yanında iki aslan büstü vardır.

İshak Paşa Sarayı dünyanın ilk kalorifer tesisatı döşenen sarayıdır.

Eskiden sarayın olduğu yer, sarayın tam ortada bulunduğu bir yerleşim merkeziydi. Ova tarafında evler, diğer yanlarda camiler, mezarlık ve diğer yapılar bulunuyordu. Fakat bu yapıların hepsi yıkılmıştır. Saray son yıllarda yapılan tamirat ile tamamen yıkılmaktan kurtarıldı.

Kuzeyden güneye kıvrılıp giden Dicle nehri üzerinde bulunması ve o günlerde ticaretin önemli bir kısmının nehir yoluyla yapılması nedeniyle Hasankeyf, ticari ve ekonomik olarak da gelişmiştir.

Hasankeyf’i Artuklular’dan alan (1232) Eyyubiler, henüz bölgeye tam hakim olamadan Moğol istilasi ve harabiyeti ile karşılaşmıştır. Birçok yerleşim yeri gibi burası da altüst olmuştur.

Eyyubiler, Moğol şokunu atlattıktan sonra 14. yüzyıl başlarından itibaren Hasankeyf’i yeniden imar etmeye başlamıştır. Özellikle bugün Hasankeyf’te bulunan birçok eserde imzası bulunan Eyyubiler’in, Sultan Süleyman zamanında bu imar faaliyeti zirveye ulaşmıştır. Hasankeyf, bu yıllarda tarihinin en parlak dönemlerinden birini yaşamıştır.

Nihayet Osmanlılar’ın gücüne karşı direnemeyen, Safeviler’in baskıları ve iç hesaplaşmalarla iyice yıpranan Eyyubiler, 1515 yılında burayı Osmanlılar’a bırakmıştır. Bu tarihten itibaren şehir, tarihi önemini kaybederek günümüze gelmiştir.

Aspendos, Serik ilçesinin 8 kilometre doğusunda, Köprüçayı’nın dağlık bölgesinden düzlüğe ulaştığı yerde M.Ö. 10. yüzyılda Akalar tarafından kurulmuş ve antik devrin mamur zengin kentlerinden dir. Buradaki Tiyatro M.S. 2. yüzyılda Romalı’lar tarafından imar edilmiştir. Kent biri büyük, biri küçük iki tepe üzerindedir.

Coğrafyacı Strabon ve Pamponrus Mela, Kentin Agruslularca kurulduğunu yazmaktadır. Bölgeye M.Ö. 1200′den sonra Yunan göçleri olmuştur oysa Aspendos adının kaynağı Rumlardan önceki yerli Anadolu dilidir. Önemli bir ticaret yolu üzerinde olduğu ve Köprüçay Irmağı ile limana bağlandığı için Aspendos, her çağda ele geçirilmek istenen kentler arasında dır.

Aspendos’un en önemli yapısı anfi tiyatrosudur. Antik tiyatrolar arasında en iyi şekilde korunanarak gelmiş bir açık hava tiyatrosudur. Bu tiyatro Anadolu’daki Roma Tiyatrolarının günümüze sahnesi ile ulaşabilen en eski ve sağlam bir yapıdır. Mimarı Aspendos’lu Theodorus’un oğlu Zenon’dur. Antonius Piu zamanında yapımına başlanmış Marcus Aurelius zamanında tamamlandı.(138-164). Tiyatro, kentin yerli tanrıları ile imparator ailesine sunuldu.

Aspendos her yıl binlerce yerli ve yabancı turist tarafından ziyaret edilir ve birkaç sene öncesine kadar konserler ve aktiviteler için kullanılıyordu.

Kommagene kralı Antiochus Theos, M.Ö. 62 yılında bu dağın tepesine, pekçok Yunan ve Pers tanrısının heykelinin yanısıra kendi mezar-tapınağını da imar ettirmiştir. Mezarda, bir kartalın başı gibi, tanrıların taş oymaları bulunmaktadır. Heykellerin diziliş şekli hiyerotesyon olarak bilinmektedir.Ayrıca her heykelin boyu 10 metre kadardır ve dünyanın en güzel gün doğumu ve gün batımı burada olduğu söylenmektedir.

Mezarda 1881 yılında Alman mühendis Karl Sester tarafından kazı çalışmaları yapıldı. Daha sonraki yıllarda yapılan kazılarda da Antiochus’un mezarı bulunamadı.

Nemrut Dağı 1987′de UNESCO tarafından Dünya mirası alanı ilan edildi ve dünyanın sekizinci harikası sayılmaktadır.

Piyanist Tuluyhan Uğurlu, 2150 metreye taşınan piyano ile 4 Eylül 2003′te Nemrut Dağı zirvesinde bir konser vermiştir.